Paragrafe nga librat..

Master

Anetar i ri
ANETAR ✓
Mesazhe
510
Mosha
32
Location
Shifna N'kujtime
Ne nje shtet ,ku gjyqi e ka humbur drejtesine, mjeksia humanitetin kurse arsimi kualitetin ,ikni prej atij vendi ! Eshte ferr!
 

Chat Shqip, Njohje Online

Behuni pjesë e platformës së njohjeve online! Netedy është platforma e chatit më e madhe shqipfolëse! Aty ku mundesia për tu njohur me Vajza & Djem eshte bërë me e thjeshtë!

Passion

Super Moderator
Staff member
SUPER MODERATOR
Mesazhe
7,369
Pastaj,pernjeheresh,gjithcka ndodhi shume shpejt.Mishrat e fetyres filluan t’i treten.Kockat i kishte tani te holla si krahe femije,brinjet i dalloheshin nen lekure dhe ethet e zhuritnin pa nderprerje ate trupth te ligur.Infermierja solli bombola me oksigjen dhe mjeku i vinte cdo ore.
Nje pasdreke,temperatura i zbriti cuditerisht shpejt. Pati u zgjua dhe me soditi per nje kohe te gjate.

- Ma jep pak pasqyren? ---pershperiti pastaj.
- C’e do pasqyren? --- e pyeta une. - Qetesohu pakez! Me duket se e hodhe tani,Pat. S’ke me ethe.
-Jo,----murmuriti ajo me ate ze te therrmuar e te drobitur--ma jep pasqyren!

Une i rashe qark krevatit,mora pasqyren dhe e leshova nga dora.Ajo u thye.
- Me fal!---i thashe.---Sa ter,qe jam! Edhe nje cope pasqyre me vete e me shpeton nga dora e me behet cope e cike!
- Ne canten time kam edhe nje tjeter,Robi.
Ishte nje pasqyre e vogel prej nikeli te kromuar.E fshiva me pellemben e dores,qe te ndotej pak dhe ia dhashe. Ajo e pastroi me zor dhe u pa ne te me vemendie.
- Ti duhet te nisesh i dashur!--peshperiti pastaj.
-Po pse? S’me dashke me?!
-Ti s’duhet te me shohesh me.Kjo ketu s’jam une.
Ia hoqa pasqyren nga dora.
-Keto sende metalike nuk vlejne asnje grosh,Pat.Pa shiko ,si me nxjerr mua! Te zbehte e te hequr.Pse,keshtu qenkam une? Une jam i zeshket dhe i fuqishem.Tere bridhe-bridhe eshte kjo dreq pasqyre!
-Dua ,qe te te mbetem ndryshe ne kujtese ,--murmuriti ajo.--Nisu,i dashur!Me ler te mbaroj pune vehte!
Une e qetesova.Ajo ma kerkori perseri pasqyren bashke me canten e saj.Pastaj zuri t’i vinte puder fetyres se mjere e te drobitur,buzeve te plasura,gropezave te nxira posht syve.
-Vehtem pak,i dashur,---tha ajo dhe u mundua te vinte buzen ne gaz.--Ti s’duhet te me shohesh te shemtuar...
-Ti mund te besh c’te duash,---i thashe,---por kurre s’do te jesh e shemtuar! Per mua je gruaja me e bukur,qe kam pare gjate gjithe jetes sime!
Ia mora pasqyren dhe kutine e pudres dhe ia vura duart me kujdes rreth kokes.Pas pak ajo filloi te shqetesohej.
-Cfare ke Pat ?--e pyeta.
-Troket aq fort,--peshperiti ajo.
---Kush? Ora?
Ajo tundi koken paksa ne shenje pohimi:
-Bubullon...
Une e hoqa nga oren nga dora.
Ajo veshtroi gjithe ankth akrepin e sekondave.
-Hiqma nga syte!...
Une e mora oren dhe e perlasa fort pas murit.
-Ja,tani nuk trohet me!Tani koha eshte ndalur ne vend.E kemi shqyer ne mes.Vetem ne te dy kemi mbetur ketu,vetem ne te dy,ti dhe une dhe askush tjeter.
Ajo m’i hoqi syte qe i qene zmadhuar tejmase.
-I dashur ...--peshperiti me ze te shuar.
Une s’munda ta duroja me ate shikim.Vinte qe nga larg ,kalonte permes meje dhe tretej diku.
-Trimeresha ime,--murmuria une,---Trimeresha ime e shtrenjte ,e dashur...

Ajo vdiq ne oren e fundit,te nates,perpara se te agonte.Hoqi shume dhe vdiq me mundime te medha dhe askush s’mundi ta ndihmonte .E mbante doren time te shtrenguar,por nuk e dinte me qe i ndodhesha prane.Dikur foli dikush:
-Vdiq...
-JO!--bertita une.---Ajo s’ka vdekur ende! Ende po ma mban doren te shtrenguar...
Drite. Drite verbuese,e padurueshme.Njerez.Mjeku.Une hapa ngadale doren time.Dora e Patit u leshua pertoke.Tipare te shfytyruara nga nakthi.Sy te ngrire e te munduar.Floke geshtenje e te mendafshte.
-Pat,---thashe une.---Pat!
Dhe,per here te pare ,ajo nuk me dha pergjigje...

- Dua te rri vehtem--thashe une.
-Te mos e...?---pyeti dikush.
-Jo,---thashe une,---Dilni perjashta! Mos e prekni!
Ia lava pastaj gjakun.Isha si cope dru.Ia kreha floket. Ajo filloi te ftohej.E shtriva ne krevatin tim dhe e mbulova me batanijet. U ula prane saj dhe s’isha i zoti te mendoja me asgje.Rrija ne karrige dhe e veshtroja krejt i shastisur.Qeni u fut ne dhome dhe m’u shtri ne preher...
E pashe se si i nderroi fetyra.S’munda te beja asgje tjeter,vecse te rrija ashtu i ngurosur,ashtu krejt bosh,dhe ta sodisja...
Pastaj erdhi mengjesi!---dhe ajo nuk ishte me...

...ah!


Kur ta mbaroj do u'a sjell me foto paragrafin e sjelle ketu nga copy paste. :)

Jam akoma te shishja e rumit.
 

tetka

Anetar i ri
ANETAR ✓
Mesazhe
392
Mosha
67
...sikur te isha djale, do t'i tregoja Botes mbare ,se dora qe perkund djepin ,eshte dora qe perkund fatin e njerezise, pooor mjerisht jam vajze dhe si e tille ,s'mundem me e nxjerre zanin...
 

tetka

Anetar i ri
ANETAR ✓
Mesazhe
392
Mosha
67
Pastaj,pernjeheresh,gjithcka ndodhi shume shpejt.Mishrat e fetyres filluan t’i treten.Kockat i kishte tani te holla si krahe femije,brinjet i dalloheshin nen lekure dhe ethet e zhuritnin pa nderprerje ate trupth te ligur.Infermierja solli bombola me oksigjen dhe mjeku i vinte cdo ore.
Nje pasdreke,temperatura i zbriti cuditerisht shpejt. Pati u zgjua dhe me soditi per nje kohe te gjate.

  • Ma jep pak pasqyren? ---pershperiti pastaj.
  • C’e do pasqyren? --- e pyeta une. - Qetesohu pakez! Me duket se e hodhe tani,Pat. S’ke me ethe.
-Jo,----murmuriti ajo me ate ze te therrmuar e te drobitur--ma jep pasqyren!

Une i rashe qark krevatit,mora pasqyren dhe e leshova nga dora.Ajo u thye.
  • Me fal!---i thashe.---Sa ter,qe jam! Edhe nje cope pasqyre me vete e me shpeton nga dora e me behet cope e cike!
  • Ne canten time kam edhe nje tjeter,Robi.
Ishte nje pasqyre e vogel prej nikeli te kromuar.E fshiva me pellemben e dores,qe te ndotej pak dhe ia dhashe. Ajo e pastroi me zor dhe u pa ne te me vemendie.
- Ti duhet te nisesh i dashur!--peshperiti pastaj.
-Po pse? S’me dashke me?!
-Ti s’duhet te me shohesh me.Kjo ketu s’jam une.
Ia hoqa pasqyren nga dora.
-Keto sende metalike nuk vlejne asnje grosh,Pat.Pa shiko ,si me nxjerr mua! Te zbehte e te hequr.Pse,keshtu qenkam une? Une jam i zeshket dhe i fuqishem.Tere bridhe-bridhe eshte kjo dreq pasqyre!
-Dua ,qe te te mbetem ndryshe ne kujtese ,--murmuriti ajo.--Nisu,i dashur!Me ler te mbaroj pune vehte!
Une e qetesova.Ajo ma kerkori perseri pasqyren bashke me canten e saj.Pastaj zuri t’i vinte puder fetyres se mjere e te drobitur,buzeve te plasura,gropezave te nxira posht syve.
-Vehtem pak,i dashur,---tha ajo dhe u mundua te vinte buzen ne gaz.--Ti s’duhet te me shohesh te shemtuar...
-Ti mund te besh c’te duash,---i thashe,---por kurre s’do te jesh e shemtuar! Per mua je gruaja me e bukur,qe kam pare gjate gjithe jetes sime!
Ia mora pasqyren dhe kutine e pudres dhe ia vura duart me kujdes rreth kokes.Pas pak ajo filloi te shqetesohej.
-Cfare ke Pat ?--e pyeta.
-Troket aq fort,--peshperiti ajo.
---Kush? Ora?
Ajo tundi koken paksa ne shenje pohimi:
-Bubullon...
Une e hoqa nga oren nga dora.
Ajo veshtroi gjithe ankth akrepin e sekondave.
-Hiqma nga syte!...
Une e mora oren dhe e perlasa fort pas murit.
-Ja,tani nuk trohet me!Tani koha eshte ndalur ne vend.E kemi shqyer ne mes.Vetem ne te dy kemi mbetur ketu,vetem ne te dy,ti dhe une dhe askush tjeter.
Ajo m’i hoqi syte qe i qene zmadhuar tejmase.
-I dashur ...--peshperiti me ze te shuar.
Une s’munda ta duroja me ate shikim.Vinte qe nga larg ,kalonte permes meje dhe tretej diku.
-Trimeresha ime,--murmuria une,---Trimeresha ime e shtrenjte ,e dashur...

Ajo vdiq ne oren e fundit,te nates,perpara se te agonte.Hoqi shume dhe vdiq me mundime te medha dhe askush s’mundi ta ndihmonte .E mbante doren time te shtrenguar,por nuk e dinte me qe i ndodhesha prane.Dikur foli dikush:
-Vdiq...
-JO!--bertita une.---Ajo s’ka vdekur ende! Ende po ma mban doren te shtrenguar...
Drite. Drite verbuese,e padurueshme.Njerez.Mjeku.Une hapa ngadale doren time.Dora e Patit u leshua pertoke.Tipare te shfytyruara nga nakthi.Sy te ngrire e te munduar.Floke geshtenje e te mendafshte.
-Pat,---thashe une.---Pat!
Dhe,per here te pare ,ajo nuk me dha pergjigje...

- Dua te rri vehtem--thashe une.
-Te mos e...?---pyeti dikush.
-Jo,---thashe une,---Dilni perjashta! Mos e prekni!
Ia lava pastaj gjakun.Isha si cope dru.Ia kreha floket. Ajo filloi te ftohej.E shtriva ne krevatin tim dhe e mbulova me batanijet. U ula prane saj dhe s’isha i zoti te mendoja me asgje.Rrija ne karrige dhe e veshtroja krejt i shastisur.Qeni u fut ne dhome dhe m’u shtri ne preher...
E pashe se si i nderroi fetyra.S’munda te beja asgje tjeter,vecse te rrija ashtu i ngurosur,ashtu krejt bosh,dhe ta sodisja...
Pastaj erdhi mengjesi!---dhe ajo nuk ishte me...

...ah!

Kur ta mbaroj do u'a sjell me foto paragrafin e sjelle ketu nga copy paste. :)

Jam akoma te shishja e rumit.
Eh Patris Holman e gjore! Remarku i madh me "Tre shoket"!
 

Rüya

Anetar i ri
ANETAR ✓
Mesazhe
378
Ta shohësh çdo gjë thellë, është një tipar i papërshtatshëm. E bën dikë që ta sforcojë syrin gjatë gjithë kohës dhe më pas gjen më shumë nga sa do të kishe dashur.

| Kur qau Niçja - Irvin D. Yalom |
 

Rüya

Anetar i ri
ANETAR ✓
Mesazhe
378
E njoha menjëherë; do ta kisha njohur edhe në mes të një turme. Ndjeva një emocion të papërshkrueshëm. Mendova aq shumë për të gjatë atyre muajve, imagjinova aq shumë gjëra, saqë kur e pash nuk dita ç'të bëj.

| Tuneli - Sabato |
 

Rüya

Anetar i ri
ANETAR ✓
Mesazhe
378
... kur e do një njeri, e do ashtu siç është, dhe jo siç do dëshiroje ti që të ishte.

| Ana Karenina - Tolstoj |
 

Rüya

Anetar i ri
ANETAR ✓
Mesazhe
378
Pastaj,pernjeheresh,gjithcka ndodhi shume shpejt.Mishrat e fetyres filluan t’i treten.Kockat i kishte tani te holla si krahe femije,brinjet i dalloheshin nen lekure dhe ethet e zhuritnin pa nderprerje ate trupth te ligur.Infermierja solli bombola me oksigjen dhe mjeku i vinte cdo ore.
Nje pasdreke,temperatura i zbriti cuditerisht shpejt. Pati u zgjua dhe me soditi per nje kohe te gjate.

  • Ma jep pak pasqyren? ---pershperiti pastaj.
  • C’e do pasqyren? --- e pyeta une. - Qetesohu pakez! Me duket se e hodhe tani,Pat. S’ke me ethe.
-Jo,----murmuriti ajo me ate ze te therrmuar e te drobitur--ma jep pasqyren!

Une i rashe qark krevatit,mora pasqyren dhe e leshova nga dora.Ajo u thye.
  • Me fal!---i thashe.---Sa ter,qe jam! Edhe nje cope pasqyre me vete e me shpeton nga dora e me behet cope e cike!
  • Ne canten time kam edhe nje tjeter,Robi.
Ishte nje pasqyre e vogel prej nikeli te kromuar.E fshiva me pellemben e dores,qe te ndotej pak dhe ia dhashe. Ajo e pastroi me zor dhe u pa ne te me vemendie.
- Ti duhet te nisesh i dashur!--peshperiti pastaj.
-Po pse? S’me dashke me?!
-Ti s’duhet te me shohesh me.Kjo ketu s’jam une.
Ia hoqa pasqyren nga dora.
-Keto sende metalike nuk vlejne asnje grosh,Pat.Pa shiko ,si me nxjerr mua! Te zbehte e te hequr.Pse,keshtu qenkam une? Une jam i zeshket dhe i fuqishem.Tere bridhe-bridhe eshte kjo dreq pasqyre!
-Dua ,qe te te mbetem ndryshe ne kujtese ,--murmuriti ajo.--Nisu,i dashur!Me ler te mbaroj pune vehte!
Une e qetesova.Ajo ma kerkori perseri pasqyren bashke me canten e saj.Pastaj zuri t’i vinte puder fetyres se mjere e te drobitur,buzeve te plasura,gropezave te nxira posht syve.
-Vehtem pak,i dashur,---tha ajo dhe u mundua te vinte buzen ne gaz.--Ti s’duhet te me shohesh te shemtuar...
-Ti mund te besh c’te duash,---i thashe,---por kurre s’do te jesh e shemtuar! Per mua je gruaja me e bukur,qe kam pare gjate gjithe jetes sime!
Ia mora pasqyren dhe kutine e pudres dhe ia vura duart me kujdes rreth kokes.Pas pak ajo filloi te shqetesohej.
-Cfare ke Pat ?--e pyeta.
-Troket aq fort,--peshperiti ajo.
---Kush? Ora?
Ajo tundi koken paksa ne shenje pohimi:
-Bubullon...
Une e hoqa nga oren nga dora.
Ajo veshtroi gjithe ankth akrepin e sekondave.
-Hiqma nga syte!...
Une e mora oren dhe e perlasa fort pas murit.
-Ja,tani nuk trohet me!Tani koha eshte ndalur ne vend.E kemi shqyer ne mes.Vetem ne te dy kemi mbetur ketu,vetem ne te dy,ti dhe une dhe askush tjeter.
Ajo m’i hoqi syte qe i qene zmadhuar tejmase.
-I dashur ...--peshperiti me ze te shuar.
Une s’munda ta duroja me ate shikim.Vinte qe nga larg ,kalonte permes meje dhe tretej diku.
-Trimeresha ime,--murmuria une,---Trimeresha ime e shtrenjte ,e dashur...

Ajo vdiq ne oren e fundit,te nates,perpara se te agonte.Hoqi shume dhe vdiq me mundime te medha dhe askush s’mundi ta ndihmonte .E mbante doren time te shtrenguar,por nuk e dinte me qe i ndodhesha prane.Dikur foli dikush:
-Vdiq...
-JO!--bertita une.---Ajo s’ka vdekur ende! Ende po ma mban doren te shtrenguar...
Drite. Drite verbuese,e padurueshme.Njerez.Mjeku.Une hapa ngadale doren time.Dora e Patit u leshua pertoke.Tipare te shfytyruara nga nakthi.Sy te ngrire e te munduar.Floke geshtenje e te mendafshte.
-Pat,---thashe une.---Pat!
Dhe,per here te pare ,ajo nuk me dha pergjigje...

- Dua te rri vehtem--thashe une.
-Te mos e...?---pyeti dikush.
-Jo,---thashe une,---Dilni perjashta! Mos e prekni!
Ia lava pastaj gjakun.Isha si cope dru.Ia kreha floket. Ajo filloi te ftohej.E shtriva ne krevatin tim dhe e mbulova me batanijet. U ula prane saj dhe s’isha i zoti te mendoja me asgje.Rrija ne karrige dhe e veshtroja krejt i shastisur.Qeni u fut ne dhome dhe m’u shtri ne preher...
E pashe se si i nderroi fetyra.S’munda te beja asgje tjeter,vecse te rrija ashtu i ngurosur,ashtu krejt bosh,dhe ta sodisja...
Pastaj erdhi mengjesi!---dhe ajo nuk ishte me...

...ah!


Kur ta mbaroj do u'a sjell me foto paragrafin e sjelle ketu nga copy paste. :)

Jam akoma te shishja e rumit.
Duket shumë interesante, shumë shpejt do ta lexoj edhe unë. Pjesa që ke shkëputur ti shumë e bukur. 😊
 

Rüya

Anetar i ri
ANETAR ✓
Mesazhe
378
Çështja është se ata që e vlerësojnë veten nga pasja gjithmonë të drejtë, e pengojnë veten të mësojnë nga gabimet që bëjnë. Atyre u mungon aftësia për t'i parë gjërat në këndvështrim tjetër dhe për të kuptuar të tjerët. E izolojnë veten ndaj informacionit të ri dhe të rëndësishëm.

| Arti i brishtë i not giving a f*** |
 

Lori

Designed to be alone
ANETAR ✓
Mesazhe
745
Mosha
28
"Ashtu si busull orientuese tregon gjithmone veriun, edhe gishti tregues i nje burri do drejtohet gjithmone mbi nje grua. Mos e harro kurre kete e dashur Mariam"

"Një mijë diej vezullues"- Khaled Hosseini.
 

Passion

Super Moderator
Staff member
SUPER MODERATOR
Mesazhe
7,369
Pse u bëmë të verbër?
– Nuk e di, ndoshta do ta zbulojmë një ditë arsyen.
Do të ta them se ç’mendoj unë?
Unë mendoj se nuk u bëmë të verbër, se ne ishim të verbër.
Të verbër që shohin, të verbër që, duke parë, nuk shohin.
Gruaja e mjekut u çua dhe shkoi te dritarja, vështroi poshtë rrugën e mbuluar nga plehrat, njerëzit që bërtisnin e këndonin.
Pastaj ngriti kokën drejt qiellit dhe e pa krejtësisht të bardhë.
Frika e detyroi të ulte menjëherë sytë.
Qielli ishte ende atje…

Verberia!

Jose Saramago. :)
 

Passion

Super Moderator
Staff member
SUPER MODERATOR
Mesazhe
7,369
Sa Zota te rinj jane ende te mundur ! Edhe vete mua ,qe ndonjehere instikti fetar ,ose kijuesi i Zotave ,me behet pa kohe e pa vendi gjalle,ne sa mynyra te ndryshme me eshte zbuluar cdo here hyjnorja!...
Shume gjera te cuditshme kalojne para meje ne ato caste pa kohe qe na bien ne jete sikur bien nga hena,ne te cilat absolutisht nuk e di me se sa i moshuar je,edhe sa i ri mund te jesh!....
Nuk dyshoj se ka shume lloje Zotash....

Nuk mungojne Zotat nga te cilet nuk mund te shkeputesh me mendim nje fare karakteri fluturues,nje fare lehtesie...

Ndoshta e lehtesia e kembeve ben pjese te koncepti i Zotit.
A eshte e nevojshme te shpjegohet se nje Zot di dhe parapelqen te mbaje veten larg gjithe te qenit i sjellshem dhe i arsyeshem ??

Si edhe le ta themi mes nesh .larg se mires dhe se keqes ?
Ai ka qellimet e lira per te folur sipas Getes.
Dhe per te thirrur autoritetin e Zarathustres,qe ne kete rast nuk mund te vleresohet aq sa duhet-Zarathustra shkon aq larg saqe deshmon per veten kete..


''Do mund te besoja ne nje Zot qe di te vallezoje'' :)
 

Çomi

Don't Worry Be Happy😋
ANETAR ✓
Mesazhe
1,775
Pune pune nat e dite qe te shohim pakez drrite....
Qe mos e boft piken e hajrit ky Naimi a kush dreqin e ka shkru! Puna po te ishte e mire behej vete.
 

Passion

Super Moderator
Staff member
SUPER MODERATOR
Mesazhe
7,369
BISEDË MBRËMJEJE


Ç’më vjen ëndërrimtare në këtë vend plot re?
Ta dhashë zemrën time në dorë e ti s’e pe.
E mbushur ishte plotpërplot me lumturi
Dhe ishte kaq e nxehtë – si nuk e ndjeve ti?


Me një qeshje të thashë: "Ma ktheve dosido."
Një dhimbje ndjeu ajo… dhe heshti… dhe u fto
h.
~ Hermann Hesse
 

Passion

Super Moderator
Staff member
SUPER MODERATOR
Mesazhe
7,369
MOS U MUNDONI
Më gjeni një poet që s'këndoi për nënën,
Më gjeni një pemë ku s'u u ul një zog
Më gjeni një qiell që nuk e njeh hënën,
Mos u mundoni, nuk e gjeni dot!


Më gjeni një sopatë që s'preu një lis,
Më gjeni një mal pa pemë e pa gurë
Më gjeni një farë që nuk ka një fis,
Mos u mundoni, s'e gjeni dot kurrë!

Më gjeni një det që nuk dallgëzoi,
Më gjeni një qiell jetim, pa yje!
Më gjeni një diell që nuk perëndoi,
Mos u mundoni, nuk ka të tillë!

Më gjeni një zemër që nuk u lëndua,
Më gjeni një vajzë që s'deshi një djalë!
Më gjeni një nuse që nuk u gëzua,
Mos u mundoni, s'keni për t'i parë!...

Mos u mundoni o njerëz të mirë,
Ç'krijoi Zoti në mes nesh e là
Bilbilin zeartë dhe djallin me brirë,
Gjithëkush nga ne në shpirt e ka!


~ Myrteza Mara ~
 
Top